ករណីអ្នកស្លាប់នៅឥណ្ឌូណេស៊ី មានច្រើនជាងតូរលេខក្នុងរបាយការណ៏
ក្នុងខែនេះ ប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ីបានរកឃើញករណីឆ្លងជំងឺកូវីដ១៩ លើសអត្រាករណីឆ្លងប្រចាំថ្ងៃនៅប្រទេសឥណ្ឌា ហើយមានចំនួនអ្នកស្លាប់ប្រចាំថ្ងៃច្រើនជាងប្រទេសប្រេស៊ីលទៅទៀត ដែលកាលមុនមានចំនួនអ្នកស្លាប់ប្រចាំថ្ងៃខ្ពស់បំផុតនៅលើពិភពលោក។ សរុបមកចំនួនអ្នកស្លាប់ ដោយ កូវីដ១៩របស់ឥណ្ឌូណេស៊ីមានចំនួនច្រើនជាង ៧៣.០០០ នាក់។
កាលពីថ្ងៃចន្ទប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី បានរាយការណ៍ថា មានអ្នកស្លាប់ចំនួន ១.៣៣៨ នាក់ ដែលជាចំនួនខ្ពស់បំផុតមិនធ្លាប់មាន។ ប៉ុន្តែក្រុមអ្នកជំនាញ បានព្រមានថាសូម្បីតែតួលេខទាំងនេះក៏ ប្រហែលតិចជាងចំនួនជាក់ស្តែងដែរ ព្រោះអត្រាធ្វើតេស្តរបស់ប្រទេសនេះ គឺនៅទាបណាស់។
មានមន្ទីរពេទ្យជាច្រើន ត្រូវបង្ខំចិត្តឈប់ទទួលអ្នកជម្ងឺកូវីដ១៩ ខណៈពេលដែលមនុស្សកាន់តែច្រើនកំពុងស្លាប់នៅផ្ទះ ដោយមិនអាចទទួលបានការព្យាបាលត្រឹមត្រូវ ហើយមនុស្សជាច្រើនទៀតក៏មិន មានឱកាសទទួលធ្វើតេស្ត។
លោកMuhammad Jauhar ជាបុគ្គលិកជួយសម្រួលការយកសាកសពអ្នកជំងឺកូវីដ១៩មកជូនគ្រួសារវិញបានប្រាប់សារព័ត៌មាន Al Jazeera ថា៖ «យើងម្នាក់ៗមានការងារត្រូវធ្វើផ្សេងៗគ្នា នៅក្នុងក្រុមការងារនេះ»។ លោកបានបន្តថា៖ «ក្រៅពីដឹកជញ្ជូនសាកសព ខ្ញុំក៏ត្រូវធ្វើការសម្អាត រុំនិងបញ្ជូនសពទៅទីបញ្ចុះសពផងដែរ»។
តាមការពិតទៅ លោក Jauhar មិនមែនជាបុគ្គលិកដែលធ្លាប់ធ្វើការងារទាំងអស់នេះទេ ដើមឡើយលោកជាអ្នកធ្វើការ នៅក្នុងវិស័យផលិតកម្មទូរទស្សន៍មួយកន្លែង ក្នុងនាមជាអ្នកដឹកនាំរឿង។ ប៉ុន្តែនៅពេល ដែលប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី មិនអាចបន្តទប់ទល់ នឹងការកើនឡើងនៃចំនួនអ្នកស្លាប់ដោយសារជំងឺកូវីដ១៩ ទើបបណ្ដាលឱ្យមានកង្វះខាតកម្មករគ្រប់គ្រាន់ដើម្បី បញ្ចុះសពអ្នកស្លាប់។ អ្នកស្ម័គ្រចិត្តដូចជា Jauhar គឺជាផ្នែកសំខាន់មួយនៃ ឧស្សាហកម្មបុណ្យសពរបស់ប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី។
លោកបាននិយាយថា៖ «ផលប៉ះពាល់ដោយសារជំងឺកូវីឌ១៩ គឺមានចំនួនច្រើនណាស់ ដែលធ្វើឱ្យចំនួនអ្នកស្លាប់នៅតំបន់ បូហ្គ័រពិតជាខ្ពស់ណាស់។ ដូចនេះ អ្វីដែលយើងកំពុងធ្វើ គឺជាអ្វីដែលយើងអាចធ្វើបាន ដើម្បីជួយគ្រួសារសពនិងប្រទេសជាតិយើងទាំងមូល។ បើទោះបី យើងមិនបានទទួលប្រាក់ខែក៏ដោយ ក៏យើងធ្វើការងារនេះចេញពីបេះដូងរបស់យើងដែរ»។
នៅបូហ្គ័រមានអ្នកស្ម័គ្រចិត្តតែ ៣ នាក់គត់ក្នុងចំណោម ៥០ នាក់នៅក្នុងក្រុមបញ្ចុះសពដែលជាស្ត្រី។យោងទៅតាម វិន័យសាសនាអ៊ីស្លាម មានតែមនុស្សភេទដូចគ្នាតែប៉ុណ្ណោះដែលអាចធ្វើលាងនិងរុំខ្លួនសាកសពជាលើកចុងក្រោយបាន។
Lapor Covid-19 គឺជាក្រុមឯករាជ្យ មួយដែលប្រមូលទិន្នន័យទាក់ទងនឹងរោគរាតត្បាតកូវីដ១៩។ លោក Ahmad Arif ដែលជាសហស្ថាបនិកនៃក្រុមនេះ បាននិយាយ ថាការស្រាវជ្រាវរបស់ពួកគេបានបង្ហាញថាចំនួនអ្នកស្លាប់ពិតប្រាក គឺពី ៣ ទៅ ៥ ដងនៃតួលេខ របស់រដ្ឋាភិបាល។លោកបាននិយាយថា៖ «ភាគច្រើននៃអ្នកដែលស្លាប់ គឺពួកគេស្លាប់នៅតែម្នាក់ឯង ដោយសារមានបញ្ហាក្នុងការធ្វើដំណើរទៅមន្ទីរពេទ្យ ឬដោយសារមន្ទីរពេទ្យមិនអាចទទួលអ្នកជំងឺបានទៀត ដូច្នេះពួកគេត្រូវត្រឡប់មកផ្ទះសម្រាកព្យាបាលវិញ ហើយចុងក្រោយពួកគេត្រូវស្លាប់នៅឯផ្ទះ»។
