ចំនុចជោគជ័យនិងកំហុស អាមេរិកអាចរៀនសូត្រពីគោលនយោបាយឧស្សាហកម្មរបស់ចិន
អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ «គោលនយោបាយឧស្សាហកម្ម» និងជាគោលនយោបាយលើកកម្ពស់កំណើនសេដ្ឋកិច្ចគ្រប់ផ្នែកទាំងអស់ក្រោមជំនួយរបស់រដ្ឋាភិបាល គឺជាពាក្យកខ្វក់មួយនៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ ប៉ុន្តែបច្ចុប្បន្ននេះ វាក្លាយជារឿងមួយក្នុងចំណោមរឿងផ្សេងទៀត ដែលទាំងគណបក្សប្រជាធិបតេយ្យ និងគណបក្សសាធារណរដ្ឋ យល់ស្របគ្នា។
សេចក្ដីព្រាងច្បាប់នានាដែលឆ្លងកាត់សភាសហរដ្ឋអាមេរិកក្រោមការគាំទ្ររបស់បក្សទាំងពីរ ក៏នឹងជួយបង្កើនការចំណាយរបស់រដ្ឋាភិបាលសហព័ន្ធ ទៅលើការស្រាវជ្រាវ និងការអភិវឌ្ឍ ការអប់រំវិទ្យាសាស្ត្រ និងលើជំនួយឥតសំណងសម្រាប់រោងចក្រសឺម៉ីកុងឌុចទ័រចំនួន ២៥០ ពាន់លានដុល្លារ។
ជុំវិញរឿងនេះ កាសែត The Wall Street Journal បានសរសេរថា ភាពចុះសម្រុងគ្នារវាងទ្វេបក្សមិនមែនជារឿងលាក់កំបាំងអ្វីនោះទេ ប៉ុន្តែជាការកើនឡើងនៃការព្រួយបារម្ភលើការប្រកួតប្រជែងរបស់ប្រទេសចិន។ សេចក្ដីព្រាងច្បាប់លើហេដ្ឋារចនាសម្ពន្ធ័ទ្វេបក្សដែលមានតំលៃប្រហែល ១ ទ្រីលានដុល្លារផ្សេងទៀត ត្រូវបានដាក់លក់តាមបណ្តាញស្រដៀងគ្នា។
ប្រហែលជាមានការសង្ស័យតិចតួច ដែលសហរដ្ឋអាមេរិកត្រូវការការចំណាយសាធារណៈបន្ថែមទៀតលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ការស្រាវជ្រាវ និងការអភិវឌ្ឍ និងការបណ្តុះបណ្តាលអ្នកសរសេរកម្មវិធី រួមទាំងវិស្វករជំនាន់ក្រោយរបស់អាមេរិក។ ការគាំទ្រដល់យុទ្ធសាស្រ្តឧស្សាហកម្ម ជាមួយនឹងការលើកទឹកចិត្តពន្ធដារ ឬមធ្យោបាយផ្សេងទៀត ក៏អាចមានប្រយោជន៍ផងដែរ ដូចជាតៃវ៉ាន់ និងកូរ៉េខាងត្បូងបានបង្ហាញនៅក្នុងវិស័យសឺម៉ីកុងឌុចទ័រ។
នៅក្នុងប្រទេសចិន ការរួមបញ្ចូលគ្នានៃគោលនយោបាយជារឿយៗ នាំឱ្យមានលទ្ធផលមិនល្អ ហួសសមត្ថភាព និងក្រុមហ៊ុនដែលមានគុណភាពទាបដែលផ្គត់ផ្គង់ការឧបត្ថម្ភរបស់រដ្ឋ ជាជាងម្ចាស់ជើងឯកបច្ចេកវិទ្យាពិតប្រាកដ។
ក្នុងឆ្នាំ ២០១៧ វិស័យស្រាវជ្រាវ និងអភិវឌ្ឍន៍វិស័យឯកជនរបស់អាមេរិក មានប្រហែល ១,៨% នៃផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប ធៀបនឹងរដ្ឋាភិបាលមានត្រឹមតែ ០,៧% ប៉ុណ្ណោះ។ ការរីកចម្រើនយឺតៗ នៃកម្លាំងពលកម្មនៅសហរដ្ឋអាមេរិក និងភាពតានតឹងកាន់តែខ្លាំងឡើងជាមួយប្រទេសចិន កំពុងរងផលប៉ះពាល់ដល់ក្រុមហ៊ុនអាមេរិកទាំងការចំណាយនិងប្រាក់ចំណូល។
អ្វីដែលជាបទពិសោធន៍របស់ប្រទេសចិន និងប្រទេសផ្សេងទៀតដូចជាកូរ៉េខាងត្បូង បង្ហាញថា ថវិការរដ្ឋាភិបាលអាចជួយបាន ប៉ុន្តែវាក៏ចាំបាច់ផងដែរដែលមិនការពារក្រុមហ៊ុនពីការប្រកួតប្រជែង។
បទពិសោធន៍របស់ចិនជាមួយយានយន្តអគ្គិសនីគឺជាការចង្អុលបង្ហាញមួយ។ ដំបូងក្រុងប៉េកាំងផ្តោតលើការព្យាយាមដោយផ្ទាល់ដើម្បីកសាងជើងឯកថ្នាក់ជាតិដោយផ្តល់ឱ្យអ្នកទិញយានយន្តអគ្គិសនី នូវការបង្វិលប្រាក់ដែលផ្តល់មូលនិធិដោយអ្នកបង់ពន្ធ សម្រាប់រថយន្តដែលផលិតក្នុងស្រុក ក៏ដូចជាបង្ខំឱ្យក្រុមហ៊ុនរថយន្តចិនទាំងអស់វិនិយោគលើការផលិតរថយន្តអគ្គិសនី និងទិញអាគុយក្នុងស្រុក។
នៅឆ្នាំ ២០១៨ ដោយដឹងថាយុទ្ធសាស្ត្រនេះមិនដំណើរការទេ ក្រុងប៉េកាំងបានផ្លាស់ប្តូរទីតាំង។ តម្រូវការរួមគ្នាដើម្បីបង្ខំឱ្យក្រុមហ៊ុនផលិតរថយន្តអគ្គិសនីបរទេសបរិច្ចាគប្រាក់ចំណេញជាមួយក្រុមហ៊ុនក្នុងស្រុក ត្រូវបានលុបចោល។ នៅឆ្នាំ ២០១៩ រថយន្តរបស់ក្រុមហ៊ុន Tesla មួយចំនួន ត្រូវបានផ្តល់ភ្លើងខៀវដើម្បីទទួលបានប្រាក់បង្វិលជូនអតិថិជន។ ពីរឆ្នាំក្រោយមក រោងចក្រ Gigafactory នៅសៀងហៃរបស់ក្រុមហ៊ុនឡានអេលិចត្រូនិក Tesla បានដំណើរការ ហើយក្រុមហ៊ុននេះកំពុងនាំចេញយានយន្តទៅកាន់អឺរ៉ុប។
សេចក្តីសង្ឃឹមយ៉ាងជាក់ច្បាស់គឺថា អ្នកផ្គត់ផ្គង់ក្រុមហ៊ុន Tesla ជាច្រើននឹងបង្កើតហាងនៅក្នុងប្រទេសចិន ហើយបច្ចេកទេសវិស្វកម្ម និងបច្ចេកទេសខ្លះនឹងហូរចូលក្រុមហ៊ុនក្នុងស្រុក។ និយាយម៉្យាងទៀត អ្វីដែលដូចជាអ្វីដែលបានកើតឡើងជាមួយ Apple នៅទីបំផុតក៏ជួយដល់កំណើននៃក្រុមហ៊ុនបច្ចេកវិទ្យាចិនដូចជា Xiaomi និង Huawei ។
ប្រវត្តិសាស្រ្តនេះ គឺជាមេរៀនសម្រាប់សហរដ្ឋអាមេរិកនៅពេលដែល វារៀបចំការលើកទឹកចិត្តផ្ទាល់ខ្លួនដើម្បីជម្រុញឧស្សាហកម្មដូចជាការផលិតបន្ទះឈីបនិងរថយន្តអគ្គិសនី។ និយាយម៉្យាងទៀត ការផ្តល់ជំនួយដល់រោងចក្រសឺម៉ីកុងឌុចទ័រគួរតែងាកទៅរកក្រុមហ៊ុនធំៗ ដូចជា Taiwan Semiconductor Manufacturing និង Samsung ដែលកំពុងវិនិយោគទឹកប្រាក់មួយចំនួនរួចហើយនៅក្នុងផលិតកម្មថ្មីរបស់សហរដ្ឋអាមេរិក ដោយក្រុមហ៊ុនទាំងនេះគួរតែត្រូវបានលើកទឹកចិត្តឱ្យចូលរួមដេញថ្លៃផងដែរ។
ជាចុងក្រោយ វាជារឿងគួរឱ្យកត់សម្គាល់ដែលថា ទិដ្ឋភាពជោគជ័យនៃគោលនយោបាយឧស្សាហកម្មចិន ជាញឹកញាប់គឺជាគន្លឹះសំខាន់ដែលផ្តល់ឱ្យក្រុមហ៊ុននូវឧបករណ៍ដែលពួកគេត្រូវការ ដើម្បីទទួលបានជោគជ័យ និងរីកចម្រើនជាជាងការចំណាយលុយ កម្លាំងពលកម្មមានសុខភាពល្អ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធរូបវន្តលេចធ្លោ និងបរិយាកាសប្រមូលពន្ធដ៏គួរឱ្យទាក់ទាញសម្រាប់អ្នកដឹកនាំបច្ចេកវិទ្យាសកលដូចជា Apple ដើម្បីស្រាវជ្រាវ និងកសាងខ្សែសង្វាក់ផ្គត់ផ្គង់ដែលផ្តោតលើការនាំចេញ។
ប្រភព៖ WSJ
